printlogo


«ابوموسی اشعری»، اولین عمامه به سری که سرش کلاه رفت!
دکتر شبیر فیروزیان

هفته گذشته رئیس جمهور در سخنانی همراه با کنایه به منتقدین گفت: به ما می گفتند اگر با آمریکاییها مذاکره کردید مواظب باشید کلاه سرتان می گذارند؛ ما البته می گفتیم عمامه داریم کلاه سرمان نمی رود.....

تاریخ اسلام پر است از عمامه به سرهایی که یا به دلیل ساده لوحی کلاه سرشان رفته و یا به دلیل امراض قلبی همچون ترس و راحت طلبی، دست به خیانت زده اند؛ اولین آنها «ابوموسی اشعری» بود. فردی که طبق شواهد تاریخی، شعارش «اعتدال» و «عقلانیت» بود و به مذاکره با دشمن خوشبین. شاید به دلیل همین تجربه تلخ تاریخی بود که امیرالمؤمنین(ع) در نامه معروفشان به مالک اشتر نسبت به لبخند زدن و نزدیک شدن دشمن به قصد فریب، هشدار می دهند و می فرمایند:«فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِیَتَغَفَّلَ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَ اتَّهِمْ فِی ذَلِکَ حُسْنَ الظَّنِّ؛ گاهى دشمن نزدیک مى‏شود تا غافلگیر کند؛ پس دور اندیش باش و خوشبینى خود را متّهم کن.» (نهج البلاغه؛ نامه 53)

و در ادامه نیز زمینه دیگر فریب خوردن، که نوشتن پیمان و توافق با دشمن است، را یادآور می شوند: «وَ لَا تَعْقِدْ عَقْداً تُجَوِّزُ فِیهِ الْعِلَلَ وَ لَا تُعَوِّلَنَّ عَلَى لَحْنِ قَوْلٍ بَعْدَ التَّأْکِیدِ وَ التَّوْثِقَةِ؛ هرگز با دشمن پیمانى را مبند که در تعبیرات آن جاى گفتگو باقى بماند، و بعد از تأکید و عبارات محکم، عبارات سست و قابل توجیه بکار مبر (که اثر آن را خنثى می کند).» (نهج البلاغه؛ نامه 53)

ابوموسی اشعری ها همواره هم نسبت به دشمن خوشبین اند و هم توافقی را با دشمن امضاء می کنند که سست، دو پهلو و قابل تفسیر باشد. بگونه ای دشمن بتواند بدون نقض شدن متن توافق، تحریم های جدید وضع کند!

ای کاش کار دست مالک اشترها بود! 

 


Page Generated in 0/0036 sec